Top

handgemaakt design




logo manonruijgrokdesignlogo manonruijgrokdesignlogo manonruijgrokdesignlogo manonruijgrokdesignlogo manonruijgrokdesignlogo manonruijgrokdesign 
klik hier als je direct naar de webshop wil 




Hoe de lamp van “Bont” ontstond


Bont en Wolk lampenkap Het begon met een gedateerde lamp die ik van mijn broer kreeg. Een paar weken eerder had ik op een kerstmarkt een grote krans gezien die gemaakt was met plastic zakjes waarin led lichtjes gevlochten waren. Het bont-effect vond ik fascinerend mooi.

Dus aan de slag met de gekregen lamp. Ik haalde de kapotte stof van het fram, bedacht dat ik met volière gaas een frame kon maken om het plastic aan te brengen, kocht een partij plastic zakjes en ging aan de slag. Snijden, knopen, vormen, meer knopen en nog meer knopen. Net als een smyrna tapijt.

Na een paar weken toevoegen, weghalen, corrigeren, vullen, knippen, kneden en meer was ik heel blij met het resultaat. (inmiddels is deze natuurlijk verkocht!).

De naam Bont&Wolk bedacht ik later pas.

Dat smaakt naar meer!


Atelier

En toen kreeg ik kans om samen met een vriendin een atelier te huren in het centrum van Weesp. Nu kon ik mijn gereedschap, voorraad en ontwerpen gewoon achterlaten als ik naar huis ging. Dat werkt heerlijk!

Ik werk met hergebruikt materiaal en schaf voor het atelier (alleen als het echt niet anders kan) spullen aan via de kringloop of Marktplaats. Na een paar maanden heb ik een oude werkbank op de kop getikt, waar ik heel blij mee ben.
atelier weesp manon ruijgrok



Muurdecoratie van waxine cupjes


muurdecoratie Chips manonruijgrok Op een gegeven moment begon ik waxine cupjes te verzamelen (thuis gaan er heel wat doorheen) en ben ermee gaan experimenteren. De vorm, glans, kleur en kneedbaarheid trokken me aan.

Achteraf weet ik niet hoe ik op het idee kwam om de cupjes te pletten en op een zwarte ondergrond te bevestigen, maar we waren onlangs verhuisd en ik was met de inrichting bezig. Ik weet dat een (Ikea) wanddecoratie uit ons oude huis te klein was voor aan de lange nieuwe muur. Ik wilde iets aparts hebben, iets groters.

Na veel proberen, walsen, vormen en bijstellen is dit hoe het eerste exemplaar eruit ziet. De aantallen cupjes die ik nodig had kon ik zelf niet meer leveren, dus gooide ik briefjes in de bus bij mensen die ik regelmatig waxine lichtjes zal branden. Daar werd goed op gereageerd en de zakjes vol met gespaarde cupjes hangen regelmatig aan de deur van het atelier.
De vorm die is ontstaan doet me denken aan chips, vandaar de naam Chips.



Nederland fietsland & binnenbanden


Bladerend door een tijdschrift zag ik een foto van een oudere Marokkaanse man die gebukt aan het werk was. Hij was oude stukken leer in dunne veters aan het snijden. En daarmee maakte hij manden. Wat vond ik dat mooi!

Leer is niet zo mijn ‘ding’, dus al snel had ik binnenbanden in gedachten. Zo gezegd, zo gedaan en al spoedig vond ik een fietsenmaker waar ik regelmatig een vuilniszak vol banden kon ophalen. Toen ging ik op zoek naar een manier om ze te snijden, zonder hakkels en hoe zorg ik ervoor dat de repen recht zijn? met ongeveer dezelfde breedte? en hoe kan ik zo lang mogelijk repen snijden? Ook daar heb ik manieren voor gevonden. Het proces van zoeken, proberen nog een keer proberen is al een feest op zich.

En als je eenmaal je eerste product in handen hebt en de reacties zo lovend zijn, dan weet je dat je op de goede weg bent! De serienaam: RubberLines
binnenbanden RubberLines rond




Afval van afval


oorbellen rubberlines manonruijgrok Van al dat snijden hou ik natuurlijk ook restjes over. Die bewaar ik. Net als de meeste ventielen (daar heb ik nog niks mee gedaan trouwens). Van de kleine stukjes rubber maak ik oorbellen, beplak ik kleine blikjes (specerijen van Johnny de Boer), naai ik zakjes van rubber en vul ze met zand: te gebruiken als deurstopper of presse-papier.

En als ik wat anders wil doen dan lampenkappen of muurwerken maken, dan maak ik een vlechtwerk van binnenbanden en maak ik daar een poef of kussen van.
naar de webshop
Desktop weergave